
வரலாறு எப்போதும் அமைதியாகப் பயணிப்பதில்லை. சில நேரங்களில் அது நதிபோல் மெதுவாக ஓடுகிறது, சில வேளைகளில் பெருவெள்ளம்போல் கரைகளை உடைத்து புதிய பாதைகளை உருவாக்குகிறது.
நாம் வாழும் இருபத்தொன்றாம் நூற்றாண்டின் மூன்றாவது தசாப்தம் அத்தகைய பெரும் மாற்றங்களின் காலமாகத் தோன்றுகிறது. உலகம் இன்று ஒரு புதிய யுகத்தின் வாசலில் நிற்கிறது. அரசியல் எல்லைகள் மாறாமல் இருந்தாலும், பொருளாதாரத்தின் விதிகள் மாறுகின்றன, தொழில்நுட்பம் முன்னேறினாலும், மனிதகுலத்தின் அடிப்படைச் சிக்கல்கள் இன்னும் தீர்க்கப்படாமல் நிற்கின்றன.
கொரோனா பெருந்தொற்று உலகிற்கு ஒரு கடுமையான உண்மையை உணர்த்தியது. செல்வமும் சக்தியும் கொண்ட நாடுகள் கூட ஒரு நுண்ணுயிரியின் முன் முடங்கிவிட முடியும் என்பதை மனிதகுலம் நேரில் கண்டது. அதன்பின் உலகம் பழைய பாதையில் திரும்பிச் செல்லவில்லை. போர்கள், வர்த்தக மோதல்கள், காலநிலை மாற்றம், உணவுப் பாதுகாப்பின்மை மற்றும் செயற்கை நுண்ணறிவின் எழுச்சி ஆகியவை சேர்ந்து உலக ஒழுங்கை மறுஉருவாக்கம் செய்து வருகிறது.
இன்று உலகப் பொருளாதாரம் ஒரு முரண்பாட்டின் விளிம்பில் நிற்கிறது. ஒரு புறம் மனித வரலாற்றில் இல்லாத அளவுக்கு செல்வம் உருவாகிறது, மறுபுறம் அந்தச் செல்வத்தின் பலன் சமமாகப் பகிரப்படவில்லை. சர்வதேச ஆய்வுகளின்படி உலகின் ஒரு சதவீத மிகப் பெரிய பணக்கார மக்களிடம் உலகச் செல்வத்தின் பெரும்பகுதி குவிந்துள்ளது.
சர்வதேச நிதி நிறுவனங்களின் மதிப்பீடுகளின்படி, அடுத்த சில ஆண்டுகளில் உலகப் பொருளாதார வளர்ச்சி சுமார் மூன்று சதவீத அளவிலேயே நீடிக்கக்கூடும். இது கொரோனாவுக்கு முந்தைய வேகமான வளர்ச்சிக் காலத்தை விடக் குறைவானது. உலகம் வளர்கிறது, ஆனால் அந்த வளர்ச்சி மந்தமாகவும் சமமற்றதாகவும் இருக்கிறது.
வேலைவாய்ப்புச் சந்தையும் இதே முரண்பாட்டைப் பிரதிபலிக்கிறது. உலகத் தொழிலாளர் அமைப்பின் கணிப்புகளின்படி, இளைஞர் வேலைவாய்ப்பின்மை பல பகுதிகளில் கவலைக்கிடமான நிலையில் தொடர்கிறது. கோடிக்கணக்கான இளைஞர்கள் கல்வி பெறுகின்றனர், ஆனால் அனைவருக்கும் கண்ணியமான, தகுதிக்கான வேலைவாய்ப்பு கிடைப்பதில்லை. பட்டங்கள் அதிகரிக்கின்றன, ஆனால் வாய்ப்புகள் அதே வேகத்தில் பெருகுவதில்லை. இந்த முரண்பாடே நவீன பொருளாதாரத்தின் அமைதியான நெருக்கடியாக மாறியுள்ளது.
இந்த மாற்றங்களின் மையத்தில் செயற்கை நுண்ணறிவு நிற்கிறது. மனித உழைப்பை எளிதாக்க வேண்டிய தொழில்நுட்பம், மனித உழைப்பின் எதிர்காலத்தையே மறுவரையறை செய்யத் தொடங்கியுள்ளது. பல வேலைகள் மறையலாம், புதிய வேலைகள் உருவாகலாம்.
ஆனால் இந்த மாற்றத்தின் பலனை யார் பெறுவார்கள்?
அதன் சுமையை யார் சுமப்பார்கள்?
என்ற கேள்விகள் இன்னும் பதிலின்றியே உள்ளன.
உலக அரசியலிலும் புதிய மாற்றங்கள் நிகழ்கின்றன. ஒருகாலத்தில் ஒற்றை மைய உலகமாக இருந்த சர்வதேச அமைப்பு, இன்று பல மையங்களைக் கொண்ட உலக ஒழுங்கை நோக்கி நகர்கிறது. ஆசியாவின் எழுச்சி, புதிய பொருளாதார கூட்டணிகள் மற்றும் உலக தெற்கின் குரல் உலக அரசியலின் சமநிலையை மாற்றி வருகின்றன.
அதிகாரம் நகர்கிறது, வர்த்தகப் பாதைகள் மாறுகின்றன, ஆனால் மனிதனின் அடிப்படைத் தேவைகள் மட்டும் மாறுவதில்லை.
காலநிலை மாற்றம் இந்த விவாதத்தை இன்னும் கூர்மையாக்குகிறது. வெப்ப அலைகள், வறட்சி, வெள்ளம், நீர் பற்றாக்குறை ஆகியவை இனி எதிர்காலத்தின் எச்சரிக்கைகள் அல்ல, அவை நிகழ்காலத்தின் உண்மைகள். இயற்கை மனிதனின் வெற்றிகளைக் கணக்கிடுவதில்லை; அவன் செய்த தவறுகளுக்கே பதிலளிக்கிறது. ஆகவே சுற்றுச்சூழல் பிரச்சினை என்பது இயற்கையின் பிரச்சினை மட்டுமல்ல, அது பொருளாதார நீதி மற்றும் மனித வாழ்வுரிமையின் கேள்வியும் ஆகும்.
இன்று உலகம் எதிர்கொள்ளும் மிகப் பெரிய நெருக்கடி பொருளாதார நெருக்கடி மட்டுமல்ல, அது நீதியின் நெருக்கடியும் ஆகும்.
உணவு உற்பத்தி அதிகரித்த உலகில் பசி ஏன் தொடர்கிறது?
மருத்துவ அறிவியல் வளர்ந்த உலகில் சிகிச்சை ஏன் பலருக்கு எட்டாததாக இருக்கிறது?
செல்வம் பெருகும் காலத்தில் ஏழ்மை ஏன் அழியவில்லை?
இந்தக் கேள்விகள் பொருளாதாரத்தின் கேள்விகள் மட்டுமல்ல, மனித நாகரிகத்தின் கேள்விகளும் ஆகும்.
இந்தச் சூழலில், இருபத்தொன்றாம் நூற்றாண்டின் உண்மையான கேள்வி எந்த நாடு அதிக செல்வம் சேர்க்கிறது என்பதல்ல, அந்தச் செல்வம் யாருடைய வாழ்க்கையை உயர்த்துகிறது என்பதுதான். பொருளாதார வளர்ச்சி என்பது பங்குச் சந்தைகளின் உயர்வால் மட்டுமே அளவிடப்பட முடியாது, அது மனிதனின் கண்ணியமான வாழ்வால் அளவிடப்பட வேண்டும்.
உலகம் இன்று ஒரு வரலாற்றுச் சந்திப்பில் நிற்கிறது. ஒரு பாதை அதிக லாபம், அதிக ஏற்றத்தாழ்வு மற்றும் அதிக மோதல்களை நோக்கிச் செல்கிறது. மற்றொரு பாதை மனித நலம், சமூக நீதி மற்றும் நிலையான வளர்ச்சியை நோக்கிச் செல்கிறது. உலகம் எந்தப் பாதையைத் தேர்ந்தெடுக்கிறது என்பதே வருங்கால தலைமுறைகளின் விதியை நிர்ணயிக்கும்.
எனவே, இருபத்தொன்றாம் நூற்றாண்டின் மிகப்பெரிய கேள்வி “உலகம் எவ்வளவு வேகமாக வளர்கிறது?” என்பதல்ல. “மனிதகுலம் எவ்வளவு நீதியுடனும் சமத்துவத்துடனும் முன்னேறுகிறது?” என்பதே உண்மையான கேள்வியாகும்.
அந்தக் கேள்விக்கான பதிலை பொருளாதார அறிக்கைகள் மட்டும் எழுதப்போவதில்லை, உலக மக்களின் உழைப்பும், போராட்டங்களும், கனவுகளுமே எழுதப்போகின்றன. ஏனெனில் வரலாறு இறுதியில் அதிகாரத்தின் அரண்மனைகளில் எழுதப்படுவதில்லை, மக்களின் வாழ்க்கையில்தான் எழுதப்படுகிறது.