இந்தியப் பொருளாதார நெருக்கடி முற்றுகிறது

பணவீக்கம், கார்ப்பரேட் ஆதிக்கம் மற்றும் இந்திய வளர்ச்சி மாதிரியின் உள் முரண்பாடுகள் – இந்திய பொருளாதாரம் தற்போது அடித்தளத்தில் தீவிரமடைந்து வரும் ஒரு ஆழமான பணவீக்க நெருக்கடியை எதிர்கொள்கிறது.

மேற்பரப்பில் நுகர்வோர் விலைக் குறியீடு (CPI) கட்டுப்பாட்டில் இருப்பது போல கூறப்படுகிறது. ஆனால் உற்பத்தி மற்றும் மொத்த சந்தை மட்டத்தில் காணப்படும் மொத்த விலைக் குறியீட்டு (WPI) அழுத்தங்கள், பொருளாதாரத்தின் அடித்தளத்தில் நடைபெறும் மூலதனச் சுரண்டல் மற்றும் லாபக் குவிப்பு செயல்முறைகளை வெளிப்படுத்துகின்றன. இந்த இரட்டை நிலைமை, உற்பத்தி சுற்றுச்சூழலில் உருவாகும் விலை அழுத்தங்களுக்கும் மக்களின் நுகர்வு திறனுக்கும் இடையிலான கட்டமைப்புச் சார்ந்த முரண்பாட்டை பிரதிபலிக்கிறது. சில்லறை பணவீக்கம் தற்காலிகமாக கட்டுப்படுத்தப்பட்டதாகக் கூறப்பட்டாலும், உற்பத்தி விலை உயர்வு தொடர்ந்து மேலோங்குகிறது. இது இந்திய வளர்ச்சி மாதிரியின் உள் முரண்பாட்டை வெளிப்படுத்துகிறது.

முதலாளித்துவ பொருளாதாரத்தில் விலைகள் வெறும் சந்தை சமநிலையின் விளைவு அல்ல; அவை சமூக அதிகார உறவுகளை பிரதிபலிக்கும் கருவிகளாகவும் செயல்படுகின்றன. இந்தியாவில் கடந்த பத்தாண்டுகளில் வலுப்பெற்றுள்ள கார்ப்பரேட் மைய வளர்ச்சி மாதிரி, “corporate pricing power” எனப்படும் பெருநிறுவன விலை நிர்ணய ஆதிக்கத்தை உருவாக்கியுள்ளது. இந்த சூழலில் பெரிய நிறுவனங்கள் உற்பத்திச் செலவு உயர்வை விட அதிகமாக விலைகளை உயர்த்தி, தங்களது லாப விகிதங்களை பாதுகாத்து மேலும் விரிவுபடுத்துகின்றன. இதுவே “profit-led inflation” எனப்படும் லாப மைய பணவீக்கத்தின் அடிப்படை தன்மையாகும். இந்த பணவீக்கம் வெறும் விநியோக பற்றாக்குறை காரணமான பணவீக்கமோ, உற்பத்திச் செலவு உயர்வால் உருவாகும் பணவீக்கமோ (”supply shock அல்லது cost-push inflation) அல்ல; சந்தை ஆதிக்கம் கொண்ட கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள் தங்களது லாப விகிதங்களை பாதுகாக்கும் நோக்கில் மேற்கொள்ளும் விலை விரிவாக்கத்தின் விளைவாகும்.

இதன் விளைவாக ஊதிய உயர்வு மந்தமடைகிறது; தொழிலாளர்களின் வாங்கும் சக்தி குறைகிறது; உண்மையான ஊதியம் (real wage) சுருங்குகிறது; சமூகத்தில் வருமான சமத்துவமின்மை தீவிரமடைகிறது. இது உழைப்பு மதிப்பு மற்றும் மூலதன லாபப் பெறுமதி இடையிலான முரண்பாட்டின் தீவிர வடிவமாக வெளிப்படுகிறது.

நுகர்வோர் விலைக் குறியீடு (CPI) மக்களின் வாழ்க்கைச் செலவை அளவிடுகிறது. மொத்த விலைக் குறியீடு (WPI) உற்பத்தி மற்றும் விநியோக சங்கிலி மட்டத்திலான விலை உயர்வைப் பிரதிபலிக்கிறது. மொத்த விலைக் குறியீட்டு உயர்வு தொடர்ச்சியாக நீடித்தால், அது காலப்போக்கில் நுகர்வோர் விலைக் குறியீடு மீது தாக்கம் செலுத்தும். இது சந்தை இடைமுக வணிகர்கள் மற்றும் நிறுவனங்களின் மூலம் நடைபெறும் “cost pass-through mechanism” ஆகும். அதாவது உற்பத்தி மட்டத்தில் உருவாகும் விலை உயர்வு இறுதியில் உழைக்கும் மக்கள்மீது சுமத்தப்படுகிறது. இந்திய சந்தை அமைப்பில் விலைச் சுமை கீழ்மட்ட நுகர்வோருக்கு மாற்றப்படுவது சமச்சீர் சந்தை இயக்கம் அல்ல; அது அதிகார ஏற்றத்தாழ்வின் விளைவு.

இதன் மூலம் மூலதனம் தனது நெருக்கடியை தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் மீது திணிக்கிறது. இதனால் நுகர்வோர் விலைக் குறியீடு மற்றும் மொத்த விலைக் குறியீடு இடையிலான இடைவெளி ஒரு தொழில்நுட்ப பொருளாதார தரவு மட்டுமல்ல; அது இந்திய பொருளாதாரத்தில் லாபப் பாதுகாப்புக்கும் மக்களின் வாழ்வாதாரத்திற்கும் இடையிலான முரண்பாட்டின் வெளிப்பாடு ஆகும்.

இந்தியாவின் இறக்குமதி சார்ந்த எரிசக்தி அமைப்பு உலகளாவிய மூலதன சந்தைகளுடன் ஆழமாக இணைக்கப்பட்டுள்ளது. கச்சா எண்ணெய் விலை உயர்வு என்பது வெறும் வெளிப்புற பாதிப்பு அல்ல; அது உலக ஏகபோக மூலதன அமைப்பின் கட்டமைப்பு தாக்கமாகும். இதன் விளைவாக உற்பத்திச் செலவுகள் உயர்கின்றன; போக்குவரத்து செலவுகள் அதிகரிக்கின்றன; வேளாண் உற்பத்திச் செலவுகள் உயரும்; மின்சார கட்டணம் அதிகரிக்கும்; முழு பொருளாதாரச் சங்கிலியிலும் பணவீக்கம் பரவுகிறது. இதன் மூலம் இந்திய பொருளாதாரம் உலக மூலதன அமைப்பின் விலை அதிர்வுகளுக்கு அடிபணிந்த ஒரு புறச்சார்பு பொருளாதாரமாக வெளிப்படுகிறது.

பணவீக்கம் அதிகரிக்கும் சூழலில் ஊதிய உயர்வு இல்லாததால் தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் உண்மையான ஊதியம் (real wage compression) தொடர்ந்து சுருங்கி வருகிறது. குறிப்பாக முறைசாரா துறையில் உள்ள தொழிலாளர்கள், ஒப்பந்த தொழிலாளர்கள், தினக்கூலி தொழிலாளர்கள், நகர்ப்புற சேவைத் துறை உழைப்பாளர்கள் மிகுந்த பாதிப்பை எதிர்கொள்கின்றனர். மறுபுறம் சிறு, குறு, நடுத்தர தொழில் (MSME) துறையும் கடுமையான அழுத்தத்திற்கு உள்ளாகிறது. மூலப்பொருள் விலை உயர்வு, கடன் வட்டி அழுத்தம், சந்தை போட்டி, மற்றும் லாப விகித சுருக்கம் ஆகியவை சிறு மற்றும் நடுத்தர உற்பத்தியாளர்களின் நிலையை பாதிக்கின்றன. இதன் விளைவாக வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கம் மந்தமடைகிறது; உற்பத்தி விரிவாக்கம் குறைகிறது; முதலீட்டு சுழற்சி பலவீனமடைகிறது. இது மூலதனச் சேர்க்கை இயக்கத்தின் மந்தநிலையை (slowdown of capital accumulation) வெளிப்படுத்துகிறது.

இந்தச் சூழலில் இந்திய ரிசர்வ் வங்கி (RBI) ஒரு அடிப்படை முரண்பாட்டை எதிர்கொள்கிறது. ஒருபுறம் பணவீக்கத்தை கட்டுப்படுத்த வட்டி விகிதங்களை உயர்த்த வேண்டிய அழுத்தம் உள்ளது. மறுபுறம் பொருளாதார வளர்ச்சியை ஊக்குவிக்க வட்டி குறைப்பு தேவையாகிறது. இதுவே முதலாளித்துவ அரசின் “சமூக-அரசியல் நிலைத்தன்மைக்கும் மூலதனச் சேர்க்கை இயக்கத்திற்கும் இடையிலான அமைப்புசார் முரண்பாடு” (structural contradiction between stability and accumulation) ஆகும். வட்டி உயர்வு கடன் சுமையை அதிகரிக்கிறது; முதலீட்டை குறைக்கிறது; வேலைவாய்ப்பை மந்தமாக்குகிறது. மாறாக, வட்டி குறைப்பு மேற்கொள்ளப்பட்டால் பணவீக்க அழுத்தம் மேலும் தீவிரமடையும் அபாயம் உருவாகிறது. இதனால் இந்திய அரசு மற்றும் RBI இரண்டும் ஒரே நேரத்தில் பணவீக்கக் கட்டுப்பாடு, வளர்ச்சி பாதுகாப்பு, நிதி நிலைத்தன்மை, முதலீட்டு ஊக்கம் என்ற முரண்பட்ட இலக்குகளை சமநிலைப்படுத்த முடியாத நெருக்கடியை எதிர்கொள்கின்றன.

இந்தியாவின் தற்போதைய பணவீக்க நிலை ஒரு சாதாரண சுழற்சி மாற்றம் அல்ல. இது கார்ப்பரேட் ஆதிக்க விலை நிர்ணயம், எரிசக்தி இறக்குமதி சார்பு, வருமான சமத்துவமின்மை, உழைப்பு சுரண்டல், உலக மூலதன சந்தை சார்பு, மற்றும் நவதாராளவாத வளர்ச்சி கொள்கைகள் ஆகியவற்றுடன் இணைந்த விளைவாக உருவாகும் ஒரு அமைப்புச் சார்ந்த பணவீக்க நெருக்கடி (structural inflation crisis) ஆகும். நுகர்வோர் விலைக் குறியீடு மற்றும் மொத்த விலைக் குறியீடு இடையிலான இடைவெளி இந்திய வளர்ச்சி மாதிரியின் அடிப்படை முரண்பாட்டை வெளிப்படுத்துகிறது: மூலதனக் குவிப்பு தொடர்கிறது; ஆனால் மக்கள் வாழ்க்கைத் தரம் தொடர்ந்து கீழிறங்குகிறது. இந்திய வளர்ச்சி மாதிரி அதிகமான கார்ப்பரேட் லாபங்களையும், மக்கள் வாழ்வின் குறைந்த பாதுகாப்பையும் ஒரே நேரத்தில் உருவாக்குகிறது. இதனால் பணவீக்கம் என்பது வெறும் பொருளாதார கணக்கீடு அல்ல; அது வர்க்க உறவுகளின் வெளிப்பாடு ஆகும். இந்த நெருக்கடி தற்காலிக சந்தை ஏற்றத் தாழ்வுகளின் விளைவு அல்ல; இந்திய முதலாளித்துவ வளர்ச்சி மாதிரியின் உள் முரண்பாடுகள் தீவிரமடையும் செயல்முறையின் வெளிப்பாடாகவே புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டும்.