வசதியின் பெயரில் சிறைப்படுத்தும் மாற்றங்கள்

2026-ஆம் ஆண்டில் ஈரானை மையமாக கொண்டு தீவிரமடைந்துள்ள மேற்கு ஆசியப் பதற்றம் உலக அரசியலின் புதிய அத்தியாயமாக மாறியுள்ளது.

அணு ஆயுதப் பாதுகாப்பு, பிராந்திய நிலைத்தன்மை மற்றும் உலக அமைதி தொடர்பான விவகாரம் என்று அமெரிக்காவும் இஸ்ரேலும் சொன்னாலும், உண்மையில் பெரிய பொருளாதார மற்றும் அரசியல் திட்டம் செயல்படுகிறது. அதாவது இது வெறும் போர் அல்ல; உலக மக்களின் வாழ்வியல் முறையையே மாற்ற முனையும் ஒரு பொருளாதார மறுசீரமைப்பின் பகுதியாகும்.

வரலாற்றை திரும்பிப் பார்த்தால், மேற்கு ஆசியாவில் நடைபெற்ற ஒவ்வொரு பெரிய மோதலும் உலக எண்ணெய் சந்தையில் கடுமையான அதிர்வுகளை ஏற்படுத்தியுள்ளது. 1973 எண்ணெய் நெருக்கடி, 1991 வளைகுடாப் போர், 2003 ஈராக் போர், 2011 அரபு எழுச்சி — இப்படி ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் எண்ணெய் விலை திடீரென உயர்ந்தது. அந்த உயர்வு உலக பொருளாதாரத்தில் தொடர் தாக்கங்களை ஏற்படுத்தியது. போக்குவரத்து செலவும் உணவுப் பொருட்களின் விலையும் அதிகரித்தது, பணவீக்கம் வேகமடைந்தது. தற்போது அதே வரலாறு மீண்டும் நிகழ்கிறது.

இந்தச் சூழலில் உலக நாடுகள் முன்வைக்கும் “தீர்வு” மின்சார வாகனங்கள். பெட்ரோல் மற்றும் டீசலை சார்ந்திருப்பதைக் குறைக்க வேண்டும், காலநிலை மாற்றத்தை கட்டுப்படுத்த வேண்டும், சுத்தமான ஆற்றலுக்கு மாற வேண்டும் என்ற வாதங்கள் முன்வைக்கப்படுகின்றன. ஆனால், பொருளாதார சுமையால் ஏற்கனவே தத்தளிக்கும் சாதாரண மக்களுக்கு உயர்ந்த விலையுள்ள மின்சார வாகனங்கள் வாங்குவது எப்படிச் சாத்தியமாகும்?

ஒரு பக்கம் எரிபொருள் விலை உயர்கிறது; மறுபக்கம் மின்சார வாகனங்களின் விலையும் சாதாரண மக்களுக்கு எட்டாத இடத்தில் உள்ளது. இதனால், “புதிய தொழில்நுட்ப மாற்றம்” என்ற பெயரில் சமூகத்தின் மேல்தட்டு மக்களுக்கு மட்டுமே வசதிகள் உருவாக்கப்படுகின்றன. உலக சந்தை அமைப்புகள், பெருநிறுவனங்கள் மற்றும் அரசியல் அதிகாரங்கள் இணைந்து மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கையை புதிய பொருளாதார கட்டமைப்புக்குள் தள்ளுகின்றன.

இதனுடன் இணைந்து அதிகமாகப் பேசப்படும் கருத்து “15 நிமிட நகரங்கள்.” ஒரு மனிதனுக்குத் தேவையான வேலை, கல்வி, மருத்துவம், உணவு, பொழுதுபோக்கு போன்ற அனைத்தும் 15 நிமிட பயண தூரத்துக்குள் அமைக்கப்படும் நகர வடிவமைப்பே இதன் அடிப்படை நோக்கம் என்று நகர திட்டமிடல் வல்லுநர்கள் விளக்குகின்றனர். சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு, போக்குவரத்து நெரிசல் குறைப்பு, வாழ்க்கை தர உயர்வு போன்ற பல நன்மைகள் இதற்காக கூறப்படுகின்றன.

ஆனால் எதிர்ப்பாளர்கள் இதை வேறுவிதமாகப் பார்க்கின்றனர். “வசதி” என்ற பெயரில் மனிதர்களின் நகர்வு, செலவு, பழக்கவழக்கம், மற்றும் தனிப்பட்ட வாழ்க்கை அனைத்தும் டிஜிட்டல் கண்காணிப்பின் கீழ் கொண்டு வரப்படுமோ என்ற அச்சம் எதிர்ப்பாளர்களிடம் உள்ளது. செயற்கை நுண்ணறிவு, முக அடையாள தொழில்நுட்பம், டிஜிட்டல் பணப் பரிவர்த்தனை, தரவு சேகரிப்பு ஆகியவை இணைந்தால் எதிர்காலத்தில் மனித சமூகம் முழுமையாக கண்காணிக்கப்படும் கட்டமைப்பாக மாறும் அபாயம் இருப்பதை சில ஆய்வாளர்கள் எச்சரித்துள்ளனர்.

“கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கை”யில் காரல் மார்க்ஸ் கூறுவது வெறும் அரசியல் கருத்தல்ல; மனித சமூகத்தின் மாற்றத்தைக் குறித்து எழுப்பப்பட்ட ஆழமான எச்சரிக்கையாகும்.

அதை இலக்கிய வடிவில் இவ்வாறு சொல்லலாம்:

மனிதன் ஒருகாலத்தில் எளிமையான உறவுகளிலும்,
மனிதநேயத்தை மையமாக கொண்ட வாழ்விலும் இருந்தான்.
ஆனால் முதலாளித்துவ உலகம் அவனை
இடையறாத போட்டி, அச்சம், நெருக்கடி நிறைந்த
விஞ்ஞான-தொழில்நுட்ப சமூக வாழ்க்கைக்குள் தள்ளியது.
வாழ்க்கையை முன்னேற்றத்தின் பெயரில் சிக்கலாக்கி,
மனிதனை சந்தையின் அடிமையாக்கியது.
ஒருகாலத்தில் சேவையாக இருந்த தொழில்கள் —
மருத்துவர், வழக்கறிஞர், பொறியாளர், ஆசிரியர், விஞ்ஞானி —
மனிதநேயத்தின் கரங்களாக இல்லாமல்,
லாபத்தை அளக்கும் வணிகக் கருவிகளாக மாற்றப்பட்டன.
மனித உறவுகளின் வெப்பம் குறைந்து,
பணத்தின் குளிர் உலகை ஆட்கொண்டது.
மனிதன் வாழ்வதற்காக உழைப்பதில்லை;

சந்தை இயந்திரத்தை சுழற்றுவதற்காகவே வாழத் தள்ளப்படுகிறான் என்று மார்க்ஸ் எச்சரித்தார்.

இவை அனைத்தும் உண்மையா? அல்லது இணைய உலகில் பரவி வரும் மிகைப்படுத்தப்பட்ட சதிக் கோட்பாடுகளா? என்ற கேள்வி இன்னும் உள்ளது. ஆனால் ஒரு உண்மை மட்டும் மறுக்க முடியாதது: உலக அரசியல், எண்ணெய் பொருளாதாரம், தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி, மற்றும் மனித வாழ்க்கை இன்று ஒன்றோடொன்று பிரிக்க முடியாத அளவுக்கு பின்னிப்பிணைந்துள்ளன.

எண்ணெய் விலை உயர்வின் பின்னணி என்ன?
புதிய ஆற்றல் மாற்றத்தின் பயன் யாருக்கு?

நகரங்களின் எதிர்கால வடிவமைப்பு மனித சுதந்திரத்தை பாதுகாக்குமா? அல்லது கட்டுப்படுத்துமா? — இவை அனைத்தும் வருங்கால உலக அரசியலை நிர்ணயிக்கக்கூடிய முக்கியமான கேள்விகளாக மாறி வருகின்றன.

இன்றைய உலகில் தகவல்கள் மிக வேகமாகப் பரவுகின்றன. அதே வேகத்தில் அச்சங்களும் பரவுகின்றன. ஆகவே எந்தக் கருத்தையும் கண்மூடித்தனமாக ஏற்காமல், வரலாறு, பொருளாதாரம், தொழில்நுட்பம், மற்றும் அரசியல் ஆகிய அனைத்தையும் விமர்சன ரீதியில் ஆராய்ந்து புரிந்து கொள்வதே மக்களுக்கான உண்மையான விழிப்புணர்வாக இருக்கும்.

இத்தகைய சர்வதேச ஏகாதிபத்திய கார்ப்பரேட் சக்திகளின் திட்டங்கள், மனித சமூகத்தை மெதுவாக முழுமையான கட்டுப்பாட்டின் வளையத்திற்குள் இழுத்துச் செல்லும் அபாயத்தை தன்னகத்தே கொண்டிருக்கின்றன என்று பலரும் அச்சம் தெரிவிக்கின்றனர். வளர்ச்சி, நவீனமயம், வசதி என்ற இனிமையான சொற்களின் பின்னால், மனிதர்களின் அன்றாட வாழ்க்கை முதல் சிந்தனை வரை அனைத்தையும் கண்காணிக்கக்கூடிய ஒரு புதிய ஆட்சிமுறை உருவாகிக் கொண்டிருக்கிறதோ என்ற கேள்வி எழுகிறது.

மக்களின் நகர்வு, பொருளாதார பழக்கவழக்கம், தகவல் பரிமாற்றம், தனிப்பட்ட விருப்பங்கள் என அனைத்தும் தொழில்நுட்பத்தின் பெயரில் பதிவுசெய்யப்பட்டு, மதிப்பிடப்பட்டு, கட்டுப்படுத்தப்படும் ஒரு உலகம் உருவாகுமானால், அது ஜனநாயகத்தின் விரிவல்ல; மாறாக நவீன வடிவிலான மறைமுக அடிமைத்தனமாக மாறும் அபாயம் உள்ளது.

சுதந்திரமான மனித வாழ்க்கையை “வசதியின் பெயரில்” சிறைபடுத்தும் இந்த மாற்றங்கள், உலகமயமாக்கலின் புதிய முகமாக சிலரால் பார்க்கப்படுகின்றன. மனிதன் தன்னுடைய முடிவுகளைத் தானே எடுக்கும் உரிமையை இழந்து, பெருநிறுவனங்களும் அதிகார மையங்களும் தீர்மானிக்கும் வாழ்க்கை முறைக்குள் தள்ளப்படுகிறானோ என்ற அச்சம் நாளுக்கு நாள் அதிகரித்து வருகிறது.

எனவே, தொழில்நுட்ப முன்னேற்றம் மனிதனின் சுதந்திரத்தை விரிவுபடுத்த வேண்டுமே அன்றி, அவனை கண்காணிக்கப்பட்ட சமூகத்தின் கைதியாக மாற்றக் கூடாது என்பதே உலகம் முழுவதும் எழும் மிகப் பெரிய ஜனநாயகக் கேள்வியாக இன்று மாறியுள்ளது.